Panatilihing Malinis Ang Ating Katawan

Ang entry na ito ay para sa mga taong tamad maligo na pag inabutan ng katamaran ay ipinagpapabukas na kagaya ko hehe!
Napag isip-isip ko lang nitong mga nagdaang araw na dapat lang pala na panatilihin nating malinis ang ating pangangatawan kung paanong pinalilinis natin ang ating espiritwal. Bakit ko nasabi ito dahil pahiram lang Nya ito sa atin.. Aba! mahiya ka naman. Kung ako nga nahiya dapat ikaw din! ^_^ Happy blogging!

WINDOWS XP Black 2nd Edition (Heavy User Environment Edition)

Ngayon alam ko na ang mga bagay sa likod ng pirated software na ito. Una palang nagtaka na ko kung bakit nakagawa ng customized na xp version. Nagduda na ko na ang gumawa nito (na sa tingin ko pinoy) ay may iba pang balak bukod sa mabigyan ng magandang os ang mga kagaya kong
user. Yun yung pagkakalat ng virus at malware kapag ininstall na ang ginawa nyang os.

Nagtataka lang ako kung paanong ang licensed software na hindi maaaring i-customized ay nagawa nyang mabago (dahil hindi open ang source code nito like open source softwares). Ang galing mo kapatid pero hindi mo na ko kelan maloloko...

Paalala: Huwag basta-basta mamangha sa mga nagsisilabasang software na bago sa paningin. Manatili pa rin sa nakasanayan na hanggang sa may mag-confirm na tao (kagaya ko) na safe gamitin ang mga iyun. ^_^

Kaya Ko Pala Kung Gugustuhin Ko

Akala ko nawala na ang dating powers ko.. Akala ko tuluyan na kong nanghina at inagawan ng memorya.. Hindi pa pala. Kung gugustuhin pala natin ay maibabalik ang dating inakala nating kinuha sa'tin. Nasa loob lang pala naghihintay na mapansin.

Akala ko talaga tuluyan nang nanghina memorya ko dahil sa tuwing may quiz kami ay palaging mababa ang nakukuha ko unlike before na matataas. Pero nung naging determinado ako kanina dahil napag-isip isip kong parang di na ako to (isa sa mga dahilan ang dalawang prof ko at kaklase ko) ay kinabisado ko talaga ang lahat ng sa tingin ko ay lalabas sa exam. Nagkaroon ako ng idea dahil sa nauna naming long quiz ay nanlumo ako. Nagulat na lang ako ng tuloy-tuloy ang paglabas ng sagot mula sa utak ko patungo sa dilaw na papel na wari mo'y sing bilis ng tren kong
magsulat. Para bang isang robot na hindi nakakaramdam ng pagod. At dun ko napagtanto na pwede palang mangyari ang isang bagay kung gugustuhin mo...

Paalala: Iwasang kumain ng pagkaing sobra sa msg (monosodium glutamate) o mas kilala na vetsin, isang uri ng pampalasang ginagamit natin. Nakakahina ng memorya ayon sa librong nabasa ko at napatunayan ko na ito..

Ilatag Ko Na Nga Ang Nakatago...

1ST:
November 6-7: The author Michael Crichton died because of cancer.
He was known by his book "Jurassic Park".

2ND:
The fact that you cannot kiss your elbow is enough to make you realize that some things seem to be so close, yet, they are bound to be beyond your reach..

What do you think about this one? It's true and it happens to me every time. I can not reach the one who made me believe I should live.

3RD:
Nang nagmahal ako I believe in everything:
love at first sight, happy endings, destiny, fairy tales and even magic.
Pero ng nasaktan ako tama sila no words can define love kundi
-wow it hurts!

Talagang walang makakapagdescribe sa love because it's just a feeling that everyone experienced. Those words which we describe love are only a part of it that makes falling in love and being loved the best thing to mankind! Gustong-gusto nga nating masaktan, right?

4TH:
Dati aayaw-ayaw ka tapos kung kelan sumuko na sya tsaka ka maghahabol.

Dyan pumapasok ang sinasabing hindi kayo nagkasabay ng nararamdaman dahil mas nauna sya at nahuli ka naman. Ibig sabihin hindi kayo pinagkasundo ng tadhana dahil hindi sya ang nararapat sa pag-ibig mo marahil may iba pang mas nakahihigit sa kanya na magpapasaya sayo...

5TH:
The bond of friendship is like a knot.
By holding each end of the rope the bond tightens!
Wala lang..
takot lang ako..
baka kasi sa dami mong hawak na rope, mabitawan mo yung atin..

It would not happen as long as that person value the friendship he/she had. But in this world, there is no certainty or guarantee that everything will stay the same or by your side. Everybody is changing and nothing can stop them.

Ang Saya Ko Kahit Nalaman Kong Panaginip Lamang..

Ang sarap ng pakiramdam pag ang mga ninais mong bagay ay biglang natutupad.. nangyayari.. at sunod-sunod ang dating sa iyo subalit biglang mawawala ang saya sa isang iglap pag nalaman mong panaginip lang pala. Kabaligtaran ang nangyari sakin kahit bunga lang ng isang malikhaing isip at mapanlakbay na diwa ang lahat... TUWA. Tuwa dahil matagal ko ng hinihintay at pinapangarap ang ganitong bagay na memorable sa bawat umiidolo sa kanya. Gusto ko lang sanang magpasalamat sa isang kakilala kundi dahil sa kanya ay hindi ako makakapag 'hello' sa taong espesyal sa akin (dito sa normal na mundo). Akin munang isasalarawan ang panaginip ko.
Sa palibot ng maraming tao (nakalimutan ko na kung kilala ko ba sila ganito talaga sa mundong ito kung gaano kalinaw ang mga eksena ganun din kalabo pag nagising ka na... Ang swerte ko pa nga dahil kahit papaano ay may naalala ako) isinigaw ng aking kakilala nang ubod ng lakas ang.. "Sarah may gustong sabihin sayo si Jethro". Pangalawang ulit nyang ginawa. At ang sagot ko ay dalawang magkasunod na 'Hello' with matching taas ng kamay na nagbigay daan para mapansin ako. Kahit sa napaka busy nyang buhay ay atleast kahit papano nasabi ko sa kanya ang mga bagay na gusto kong sabihin noon pa, yun nga lang sa panaginip...

Sinulat ko noong Nobyembre 14.

Hindi Raw Kwalipikado...

Sa iba'y tila isang basura
Para sa akin ay isa ng obra maestra
Hindi nila nakikita
Pambabalewala ang sagot nila

Masayang-masaya na ko sa mga tula
Na nagagawa ko
Subalit bakit sa kanila ay iba
Kung ituring ang akin ay bato

Mayroon silang sariling pamantayan
Na dapat daw ay sundin ko
Pagkat yun daw ang tama
Para mapansin ang gawa ko

Dapat ba talaga naaayon
Sa isang nakasanayang bagay
Upang maging kabilang
Sa mundong inyo lang??

Sa Mga Gustong Maging Writer...

Kung sa palagay mo malabong mangyari ang pinapangarap mong maging isang manunulat, dyan ka nagkakamali. Dito palang sa ginagawa ko matatawag ka ng isang writer... yun nga lang tanging sarili mo lang ang nagdeklara at nagsabi. Ang mahalaga naman maipahayag mo kung anong nasa loob ng isip mo at emosyon na matagal ng nagngangalit bumulusok palabas.. hindi mo lang alam kung paano. Ang tanging gamot lang na makakalunas ay ilatag sa puting papel o sa espasyong ibinigay sayo ng libre kagaya nito (blog). Walang masama kung susubukan at masasabi mong sa wakas
isa na akong ganap na writer! yun nga lang hindi sa KANILA...

Duet of Sarah and Howie, thought as one of the tracks of highscool musical?

I really really glad for hearing that from my brother when I played their 1st carrier single I'll Be There from Just Me (Sarah's 5th and latest album). I'm still awestruck by that compliment because she's my idol and the person I am looking up to. I'm very proud of her and believe that she's not far from being an international astist. It's just a start of her fruitful success and I hope we, fans of Sarah, will never get tired in supporting her whenever she needs us.
Happy blogging!^_^

Hindi Rin Lahat...

Dati sang-ayon ako sa normal ng namumutawi sa labi ng mga kababayan natin pero nang marinig kong muli mula sa bibig ng mama ko, agad tumutol ang isip ko...

"Ang mayayaman lalong yumayaman at ang..."

Dito na lang muna tayo magpokus at wag na sa pariralang susunod pagkat dito sa bansa natin ay di maipagkaka-ilang totoo. Biglang isinigaw ng isip ko hindi rin lahat ng mayayaman lalong yumayaman... It's just a matter of good choice and decision why they are in that state of life. Determinado sila at may pagsisikap sa kanilang sarili kung bakit nila natamasa ang ganoong buhay. May mga mayayamang galing sa kahirapan at dapat lang natin silang tularan. Wag ng bigyan ng kung anu-ano pang negatibong kaisipan ang kanilang katayuan... Siguro yung iba kaya lalong yumayaman ay dahil na rin sa kasipagan habang ang iba (gaya nga ng iniisip nyo) ay dahil sa panlalamang sa kapwa. Pero don't get me wrong dahil alam nating lahat kung sino ang dapat na unang sisihin sa kabila ng pagsasakripisyo ng bawat isa sa atin, at yun ay walang iba kundi ang mga nakaupo sa gobyerno.. Sila ang mas yumayaman dahil sa walang tigil na pagnanakaw sa kaban ng bayan. Mabibilang mo lang sa kanila ang tapat sa kanilang tungkulin... the rest buwaya na! Para san pa ang paghihirap natin kung silang gahaman ang nakikinabang. Kahit anong gawin mong uri ng pamumuhay kung ngayong buhay ka pa ay nilalamon na ng buo dahil sa walang tigil na pagtaas ng bilihin habang nakapirmi (minsan pa nga ibinababa pa) ang sweldo sa minimum wage na ____ ay walang patutunguhan. Patuloy ka pa ring nakalugmok sa putik na iyong kinalalagyan. Tayo ang bomoto sa kanila subalit bakit parang di pa rin tayo natututo. Ngayon nababalitaan kong magsasagawa ng protesta ang mga nasa kampo ng simbahan at humihingi ng pagsuporta sa taong bayan. Bakit ngayon pa kung kailan huli na! Nung dating kami ang magsasagawa (mamamayan) ng kilos protesta (ngayong taon ding ito) kayo naman ang ayaw lumahok at mga walang pakialam. Sa nakikita ko kahit anong gawing hakbang ng gustong magpabagsak sa gobyernong-Arroyo ay hindi magtatagumpay.. Bakit ko nasabi? Dahil sawa na ang mamamayan at nasanay na rin siguro. At jan ko nakikita na nagtagumpay nga si Pangulong Arroyo sa kanyang planong panloloko.

Ano sa tingin nyo mapapaalis ba si Arroyo bago mag 2010 o mananatili pa rin sya sa kanyang pinakamamahal na trono? Kahit na sa kabila ng mga kontrobersyang kinasasangkutan noon, ngayon at (posibleng mayroon pa) sa hinaharap..

David Cook ng Pilipinas!

Dalawa sa kaklase ang nagsabi na kaboses ni Sam Milby si David Cook nang pinahulaan ko sa kanila kung sino ang kumakanta habang pinaparinig ang isa sa kanta nya sa mp4 ko (Buong Buhay Ko, themesong ng Ligaw na Bulaklak). Nagulat naman ako dahil di lang isa kundi dalawa ang nagsabi at nakapansin. Wala lang naishare ko lang sa inyo.
Ano sa tingin nyo, magkaboses nga ba? ^_^

A Very Special Love Main Menu!!!

According to the uploader of this from youtube, this is the main menu of A Very Special Love (movie) but I doubt about it so I ask him/her if it is the real one. I'm still waiting for his response and willing to update the words I write here. Thanks for watching!

By the way, if you want to watch all behind the scenes and special features it offers, better grab your own original copy especially the dvd ones. It is available at all record bars nationwide, Philippines.
P299 for vcd
P600 for dvd.
Don't worry about the price, it will worth it to have this promise. I'm still planning to buy when I save enough money.

May Panahon...

May panahon para isilang sa mundo
May panahon para malagutan ng hininga
May panahon para sa isang bagay
Huwag sanang magmadali sa buhay

Sa bawat maliit na bagay
Na ating ginagawa
Ay may malaking epekto
Sa ating hinaharap

Maraming pagsubok na darating
Habang tinatahak ang daan
At malalaman mo lang na tapos na
Pag nakamit ang tagumpay

Pana-panahon lang ang pagsibol
Ng bawat isa sa mundo
Kung ngayo'y araw mo
Bukas ay sa iba...

Mabuti Pang Simulan Mo Na!

Kung gusto mong maibsan ang kalungkutan o kasiyahang nadarama gumawa ka ng journal (o diary para mas madaling maintindihan) kaso napaka tradisyunal na nito sa panahon ngayon pero isa sa mga mabisang paraan para mahasa ang ating kaisipan. Uso na ngayon blog (modernong pamamaraan ng pagsulat kung saan ay maaari mong ipahayag ang mga nasasaloob mo sa internet gaya nitong blog ko).

Base ito sa shout out ng kaibigan ko sa friendster. Pramis epektib, subukan nyo! ^__^

Saleslady, Ano Kaya Kung...

Pambungad sa mga reader (meron kaya... haha!)

"Saleslady, ano kaya kung sa mall na lang kayo magbihis ng damit pantrabaho..."

Nais ko lang sanang isapubliko ang topic na ito. Hindi ko alam kung ako lang ang nakakapansin pero malamang marami rin wala lang pakialam.. agaw atensyon kasi sila at mukang normal na sa kanila ang manamit ng ganun.

DAHILAN NG PAGSULAT NG ENTRY NA ITO:
Naaawa ako sa kanila lalong-lalo na sa pagsakay sa pampublikong sasakyan. Hindi mo malaman kung anong ayos ng upo ang gagawin nila dahil nag-aalangang baka masilipan sila. Kung dalhin
na lang kaya nila yung damit pantrabaho at umalis ng bahay kung saang damit sila komportable, hindi ba mas maganda. Kaso ang pinagtataka ko bakit walang gumagawa at nakakaisip nun (siguro may iilan pero nasan?). Siguro mas maiintindihan ko kung may sasagot sa akin na saleslady o kung sino man ang may mga kakilala at kaibigan please pakipunan naman ang paghahanap ko ng kasagutan. Isa pa pala hindi maiiwasan ninuman ang hindi mapatingin sa nakakasilaw nilang hita (o legs sa ingles) kaya hindi ninyo masisisi ang mga kalalakihan (damay na ko kahit iniiwasan ko ang tumingin). Kaya payo lang mga kapatid naming saleslady, pakinggan ang suhestyon ko.. para sa inyo rin ito...

Malamang maraming dahilan na hindi ko nalalaman. Maaaring yun talaga ang itinakda ng namamahala o boss nila bago pumasok ng mall o kaya ay tinatamad lang sila (saleslady) na magbitbit ng dalahin. Alangan namang may bitbit-bitbit silang plastic o bag tuwing papasok ng trabaho. Kung sa bagay naiintindihan ko sila babae sila. Ayaw nila ng may maraming dala.. Pero kapakanan naman nila ang iniisip ko at ang dangal nila bilang babae. Masama ba kung mapansin ko ang sakit ng lipunan?? I'm sure may sasabat dyan na bakit hindi sarili mo muna ang
pansinin mo bago ang sa iba!!?? Ouch it hurts! Sige na nga sarili ko muna pero ginagawa ko naman.. sana kayo din...